Ochrona wód i gospodarka wodna




 
 

Brandenburgia posiada około 33 tys. km wód płynących i mniej więcej 3 tys. jezior. Tym samym należy do krajów związkowych Republiki Federalnej Niemiec o największej ilości wód. Gospodarka wodna reaguje jednak bardzo wrażliwie na wpływy klimatu. Relatywnie małe opady – w stosunku do średniego poziomu opadów w RFN –, wysoki stopień parowania jezior oraz niewielka zdolność gleb do magazynowania wody – wszystko to prowadzi do tego, że w wielu regionach Brandenburgii w razie utrzymującej się suszy dochodzi w rolnictwie szybko do ubytku plonów, a wody mogą ponieść trwałe szkody. W przypadku wystąpienia powodzi i silnych opadów woda spływa natomiast często powoli. Dzieje się tak z powodu braku zróżnicowania struktury oraz braku obszarów retencyjnych w obrębie wód oraz nad nimi, a także ze względu na niewielką zdolność krajobrazu do gromadzenia wody oraz rzeźbę terenu charakteryzującą się małym stopniem nachylenia.

W krótkim historycznie okresie Brandenburgię nawiedziły nad Odrą i Łabą kilkakrotnie niezwykle duże powodzie. Wystawiły one kraj ten na wyjątkowe próby i spowodowały poważne straty. W celu zminimalizowania w przyszłości tego ryzyka modernizuje sie wały przeciwpowodziowe, rozpisuje się przetargi na obszary zalewane i wdraża się unijną dyrektywę w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim.

Innym wyzwaniem dla brandenburskich wód jest – wobec niejasnego, rozproszonego obciążenia składnikami pokarmowymi związanego z rolnictwem, górnictwem, zaludnieniem, transportem, obszarami zastarzałego skażenia oraz zakwaszeniem – trwałe zapewnienie dobrego ekologicznego stanu wód. Długofalowemu osiągnięciu tego celu służy wdrażanie unijnej ramowej dyrektywy wodnej.

W zakresie zabezpieczania warunków bytowych ważnym zadaniem jest z kolei zapewnienie wody pitnej i odprowadzanie ścieków po cenach przystępnych dla ludzi, przy czym część kompetencji znajduje się – ze względu na ustrój samorządowy – w gestii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Komunalnych.

W zakresie prawa wodnego Najwyższym Urzędem ds. Gospodarki Wodnej jest ministerstwo. Może ono wprowadzać szereg regulacji ustawowych obowiązujących w kraju związkowym. Za wykonywanie prawa wodnego oraz realizację zadań związanych z kontrolą i monitoringiem odpowiedzialne są Wyższy Urząd ds. Gospodarki Wodnej przy Urzędzie Krajowym ds. Środowiska oraz Niższe Urzędy ds. Gospodarki Wodnej w powiatach i wydzielonych miastach.

Letzte Aktualisierung: 01.08.2016